Στις 8 Οκτωβρίου θα συζητηθεί στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) η αίτηση ακύρωσης που έχει γίνει κατά του Μνημονίου από δέκα φορείς και ιδιώτες.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 24 του Σεπτέμβρη θα εξεταστεί η προσφυγή του δήμου Σοχού Θεσσαλονίκης κατά του «Καλλικράτη».

Ακόμη, το ΣτΕ θα εξετάσει στις 24 Σεπτεμβρίου την προσφυγή που έχει καταθέσει ο δήμος Σοχού Θεσσαλονίκης κατά του “Καλλικράτη”.

ΓΕΝΙΚΑ

Τη χρονική αυτή στιγμή μπορείτε να διεκδικήσετε δυναμικά αυτά που θέλετε αφού θα διακατέχεστε από ισχυρή θέληση. Θα ζήσετε έντονες ερωτικές καταστάσεις γεμάτες πάθος και ένταση, ακραίες αδιέξοδες ή και παράνομες σχέσεις, που όμως σας κάνουν να νιώθετε μια απίστευτη ζωντάνια. Όλα ή τίποτα είναι το βασικό σύνθημα της χρονικής αυτής στιγμής. Ο ερωτικός τομέας και ιδιαίτερα το σεξ, είναι ιδιαίτερα σημαντικά τώρα για σας και θα κάνετε τα πάντα για να έχετε αυτό που θέλετε, αλλά και για να ικανοποιήσετε απόλυτα όλες σας τις επιθυμίες. Είστε αρκετά γενναίοι και θαρραλέοι, αποφασιστικοί, παθιασμένοι, ξέρετε τί θέλετε και είστε σαφείς με τις ιδέες, τις απόψεις και τα «θέλω» σας.


Νιώθετε ισχυροί, και σας ενδιαφέρουν όλα τα θέματα που είναι στενά συνδεδεμένα με την απόκτηση δύναμης και εξουσίας. Η διαίσθηση και το ένστικτό σας τώρα, μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε σωστές επιλογές και να αποφύγετε πολλές κακοτοπιές. Θα προτιμήσετε την απομόνωση με καλή παρέα ή ακόμα και μόνοι σας, και θα είναι πολύ δύσκολο για τους άλλους να σας προσεγγίσουν, αν δεν τους έχετε επιλέξεις εσείς οι ίδιοι. Τώρα θέλετε να ζήσετε με πάθος και ένταση την κάθε στιγμή, και δεν είστε αντίθετοι στις προκλήσεις, στον κίνδυνο, ή στην αντιμετώπιση της σκοτεινής πλευράς της ζωής.


Εφόσον προκύψει μια κρίσιμη κατάσταση τώρα, μπορείτε να λειτουργήσετε ψύχραιμα, ενώ μπορεί και να απολαύσετε το αίσθημα του να ζείτε στα άκρα. Διατηρήστε μια επιφυλακτικότητα τώρα σε σχέση με αυτά που σας προτείνουν, γιατί είναι πολύ πιθανό να βγείτε εσείς χαμένοι να τα δεχτείτε ή αν ξεκινήσετε οτιδήποτε καινούργιο τώρα. Τώρα θα αγωνιστείτε με πάθος για να πετύχετε τους στόχους σας, και δύσκολα μπορεί να μπει κάτι στο δρόμο σας και να σας δυσκολέψει.


Τα αρνητικά της χρονικής αυτής στιγμής είναι πως μπορείτε να γίνεται απίστευτα σκληροί και αυστηροί με τους άλλους, δίχως να του δώσετε δεύτερη ευκαιρία. Θυμάστε αυτούς που σας έχουν κάνει κακό και ίσως ήρθε τώρα η ώρα να τους το ανταποδώσετε, και να πάρετε την εκδίκησή σας, αφού δύσκολα ξεχνάτε. Τώρα, αυξάνεται κατακόρυφα η μυστικοπάθεια, η ζήλια, ο εγωισμός και η κτητικότητά σας, και μπορείτε να γίνεται πραγματικοί τύραννοι με τα πρόσωπα που αγαπάτε. Τη στιγμή αυτή μπορείτε να φτάσετε στα άκρα, καθώς ο ακραίος συναισθηματισμός, δεν θα αφήσει τη λογική να λειτουργήσει.


Δεν θα είναι εύκολο να αποφύγετε τις διαφωνίες ή τις διαμάχες, αν αυτές είναι που θα σας φέρουν τα αποτελέσματα που θέλετε. Δεν μπορείτε με τίποτα τις ήρεμες και γεμάτες συντροφικότητα σχέσεις, που δεν έχουν εντάσεις, πάθος και σασπένς, γεγονός που σας οδηγεί σε αδιέξοδες σχέσεις δίχως μέλλον, αλλά και με πολλά μπερδέματα. Έχετε έντονες ανασφάλειες και ευαισθησίες, τις οποίες δεν αφήνετε να φανούν προς τα έξω, γιατί δεν εμπιστεύεστε τους άλλους. Αποφύγετε οπωσδήποτε τώρα να δείξετε εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που δεν γνωρίζετε και τόσο καλά.


Μη ρισκάρετε τα πάντα, γιατί η χρονική αυτή στιγμή θα σας φέρει έτσι κι αλλιώς πολλές απώλειες, οπότε καλό θα ήταν να μην πάτε κόντρα και να προσπαθήσετε να τις περιορίσετε στο ελάχιστο. Μην απαιτείτε από τους άλλους να νιώθουν όπως εσείς, να σας δίνουν πλήρη αναφορά για κάθε τους ενέργεια ή να σας δώσουν τώρα τα πάντα, γιατί αυτό είναι σχεδόν αδύνατο. Αποφύγετε νέες σχέσεις καθώς αργά ή γρήγορα θα λήξουν άδοξα. Μείνετε μακριά από παράνομες ή γενικότερα αδιέξοδες σχέσεις, καθώς εκτός του ότι θα ταλαιπωρηθείτε πολύ, μπορούν να φέρουν τα πάνω-κάτω στη ζωή σας. Όσες απώλειες κι αν έχετε ή σε οποιαδήποτε ψυχολογική κατάσταση κι αν είστε, αποφύγετε οπωσδήποτε κάθε είδους καταχρήσεις, καθώς μπορούν να βάλουν σε άμεσα κίνδυνο την υγεία και τη ζωή σας.

Μια άλλη εξέχουσα μορφή των μαχητικών τεχνών της οποίας οι δοκιμασίες του πνεύματος έμειναν στα χρονικά είναι ο Γκογκέν Γιαμαγκούτσι, ο οποίος ήταν αρχηγός εκπαιδευτής και επικεφαλής της Γιαπωνέζικης σχολής Γκότζου-ρύου καράτε. Αν και πολλά έχουν γραφτεί για τα απίστευτα ταλέντα του και τις δοκιμασίες βασανισμού του, ελάχιστοι άγγιξαν τις δοκιμασίες που βοήθησαν στην σφυρηλάτηση «Του Γάτου» σαν άτομο.

«Λέγονταν διάφορες ιστορίες για τον Γιαμαγκούτσι κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου», λέει ο Γιαμάνο. «Υποθετικά, όταν ήταν αιχμάλωτος μετά τον πόλεμο, τον έβαλαν στο ίδιο κλουβί με μια τίγρη. Ανάλογα με ποία εκδοχή πιστεύετε, είτε σκότωσε την τίγρη με αστραπιαίες κινήσεις ή διαλογιζόταν σε μια γωνιά του κλουβιού ενώ το ζώο αρνιόταν να σαλέψει από την άλλη γωνιά που βρισκόταν.

«Κατά την διάρκεια του Πρωταθλήματος του Γκότζου Καράτε των Ηνωμένων Πολιτειών στο Σηάτλ στις αρχές της δεκαετίας του 70, ο Γκογκέν Γιαμαγκούτσι ρωτήθηκε γι’ αυτές τις ιστορίες και είπε ότι δεν ήσαν αληθινές», προσθέτει ο Γιαμάνο. «Αλλά, μερικές φορές κάτι που δεν έχει ειπωθεί μπορεί να είναι εξίσου σημαντικό. Κατά την διάρκεια του πολέμου, υπήρξαν πολλά περιστατικά στα οποία ο Γιαμαγκούτσι άντεξε σε διάφορες δοκιμασίες και κακουχίες, αν θέλετε, και βγήκε απ' αυτές μεταμορφωμένος ή αλλαγμένος. Κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου περιστατικού, που θα ήταν αβάσταχτη εμπειρία για τον οποιοδήποτε, ένας Ρώσος κολλώντας ένα πιστόλι στον κρόταφο του μεγάλου μάστερ, του είπε ότι ήρθε η ώρα του να πεθάνει. Ήταν μια μακάβρια πράξη που σκοπό είχε να εκφοβίσει τον αιχμάλωτο. Ο Ρώσος περίμενε από τον αιχμάλωτο να γονατίσει και να ικετεύσει για την ζωή του. Το έκανε αυτό για να σπάσει το ηθικό του αιχμαλώτου, μόνο που δεν έπιασε στην περίπτωση του Γιαμαγκούτσι. Είπε στον Ρώσο ότι αν ήρθε πραγματικά η ώρα του να πεθάνει, έτσι έπρεπε να γίνει Με ήρεμο και ήπιο τρόπο δέχθηκε το πεπρωμένο του χωρίς να σπάσει. Εντυπωσιασμένοι από την έλλειψη φόβου από μέρους του και την αδιαφορία του, τον άφησαν να ζήσει.

«Αργότερα, μετά τον πόλεμο, άλλες δοκιμασίες του πνεύματος, ίσως καμιά πιο εντυπωσιακή από την περίφημη φωτογραφία που τον δείχνει να εκτελεί τεχνικές αναπνοής σαντσίν μέσα στα παγωμένα νερά ενός καταρράκτη στα βουνά, απόδειξαν τη δύναμη και τον αυτοέλεγχο που είχε. Έδειξαν το επίπεδο αντοχής και την πνευματική δύναμή του. Όχι πνευματική δύναμη με την Δυτική έννοια, αλλά με την Ανατολική αντίληψη.

«Αν και η ιστορία με την τίγρη δεν είναι αληθινή, έχει διατηρηθεί σαν ευαγγέλιο», λέει ο Γιαμάνο. «Πάντως, όπως και με άλλες εξέχουσες μορφές, είναι το είδος της ιστορίας που τις κάνει να φαίνονται μεγαλύτερες από τη ζωή ενώ ταυτόχρονα προσθέτει μια πινελιά μυστικισμού και μαγείας. Η ουσία είναι, ότι υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία είναι αληθινά και περιέχουν ανάλογη δόση εντύπωσης. Για παράδειγμα, ενώ ο Γιαμαγκούτσι είχε επισκεφθεί την περιοχή του Σηάτλ την εποχή του εθνικού πρωταθλήματος, τον πήγαν στο βουνό Ραινιέ για να δει τ' αξιοθέατα. Ενώ βρισκόταν εκεί, καθισμένος σ' ένα μισογκρεμισμένο τοίχο κοιτάζοντας ένα βραχώδη γκρεμό και από κάτω την πεδιάδα, ένα πουλί προσγειώθηκε λίγα μέτρα πέρα από τα πόδια του. Εκείνος χαμογέλασε και το πουλί πλησίασε, σκύβοντας το κεφάλι του στο πλάι και παρατηρώντας τον άντρα που φορούσε παραδοσιακή γιαπωνέζικη ενδυμασία. Εκείνος είπε κάτι στο πουλί και έμοιαζε να επικοινωνούν. Έπειτα, καθώς λένε οι οδηγοί του, ο Γιαμαγκούτσι έγνεψε με το κεφάλι του και το πουλί πέταξε μακριά. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί δοκιμασία του πνεύματος, αλλά έχει κάτι να πει για τον άνθρωπο και το πνεύμα του ανθρώπου. Μπορεί να μην είναι τόσο εντυπωσιακό όσο η ιστορία με την τίγρη, αλλά έχει την ίδια μορφή μυστικιστικής ποιότητας. Εκείνοι που είδαν με τα μάτια τους το περιστατικό έφυγαν με ένα αίσθημα σεβασμού, έχοντας γίνει μάρτυρες σε κάτι έξω από τα συνηθισμένα από έναν εξαιρετικό άνθρωπο.

«Το ταμεσιβάρι είναι πολλά πράγματα», λέει ο Γιαμάνο. «Μπορεί να περικλείει τεχνικές σπασίματος, καθώς και έναν αριθμό άλλων δοκιμασιών. Η έμφαση δίνεται στην ενέργεια, την «πράξη»για να αναδειχτεί η ετοιμότητα του ατόμου. Καθορίζει τα όριά μας και μας βοηθάει να τα επεκτείνουμε. Το ποιοί είμαστε, το είδος του ανθρώπου που είμαστε, είναι αποτελέσματα των δοκιμασιών η των αγώνων που δίνουμε κατά τη διάρκεια των χρόνων. Διαμορφωνόμαστε από τις εμπειρίες μας. Αυτό που μαθαίνουμε και αν εφαρμόζουμε αυτή τη γνώση στην καθημερινή μας ζωή, εξαρτάται από μας.

«Το ίδιο ισχύει και για τις ασκήσεις του ταμεσιβάρι», λέει ο Γιαμάνο. «Μην ξεχνάτε ότι δεν χρειάζεται να γίνονται μπροστά στο κοινό σαν επίδειξη, ούτε είναι κάτι που πρέπει απαραίτητα να το μοιραστείτε με τους άλλους. Η αξία και το νόημά τους υπάρχουν για το άτομο. Δεν είναι δοκιμασίες που πρέπει να βαθμολογηθούν ούτε είναι κάτι που προσφέρεται για να ικανοποιήσει την περιέργεια ενός άλλου. Συχνά, είναι ιδιαίτερες και προσωπικές δοκιμασίες που σας λένε κάτι για τον εαυτό σας και, τελικά, ίσως αυτή να είναι η ουσία»».

Ταμεσιβάρι - η δοκιμασία του πνεύματος. Είτε το βλέπετε σαν «καρναβαλίστικο κόλπο» είτε σαν μέσο για σωματική και πνευματική εξάσκηση, είναι μέρος του κόσμου των μαχητικών τεχνών, ενός κόσμου που γίνεται ολοένα και πιο προσιτός χάρη στην κατανόηση

Ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατηρούμε στην ανθρώπινη ανατομία είναι η ολοκληρωτική έλλειψη φυσικών όπλων.

Το πέλμα του μπροστινού ποδιού και τα νύχια, που εξυπηρετούν αυτό το σκοπό πολύ καλά σε πολλά πλάσματα του ζωικού βασιλείου, στη περίπτωσή μας έχει μετατραπεί μέσα από εκατομμύρια χρόνων φυσικής επιλογής στην απίστευτα εύστροφη και κάπως λεπτεπίλεπτη παλάμη του χεριού μας. Τα δόντια μας, που εξυπηρετούν πολύ καλά τη λειτουργία του μασήματος, απέχουν πολύ από το να αποτελούν όπλο άμυνας.

Αυτή η έλλειψη φυσικών όπλων δε έχει αντικατασταθεί με το ένστικτο. Αναμφισβήτητα, ο γενετικά προγραμματισμένος μαχητής θα πρέπει να αφιερώσει πολλά και συχνά επίπονα χρόνια για να τελειοποιήσει τις μαχητικές του ικανότητες. Στις μαχητικές τέχνες ο άνθρωπος έχει να χρησιμοποιήσει μόνο τα έμφυτα χαρίσματά του της δύναμης, της ευκινησίας της εξυπνάδας και της ικανότητας για εκπαίδευση.

Ενώ όλα τα μαχητικά συστήματα στον κόσμο διδάσκουν τις τεχνικές της πάλης, οι παραδόσεις της Κίνας, της Οκινάουα και της Ιαπωνίας προχωρούν ένα βήμα πιο πέρα με το να σκληραίνουν αυστηρά και μεθοδικά τις επιφάνειες του σώματος που χρησιμοποιούνται στα χτυπήματα. Όπως και με τόσες άλλες απόψεις των μαχητικών τεχνών, οι Κινέζοι ήταν οι αληθινοί πρωτοπόροι στην αλλαγή της κατάστασης των χεριών.

Γνωστή σαν εξάσκηση της “σιδερένιας παλάμης” ή του “σιδερένιου χεριού” το σφυρηλάτημα των φυσικών όπλων επιδιώχθηκε από τους Κινέζους με δύο πολύ διαφορετικούς αλλά αλληλοσυμπληρώμενους τρόπους. Στις «εξωτερικές» σχολές, όπως είναι αυτές που έχουν σχέση με την παράδοση σαολίν, η εκπαίδευση περιλάμβανε χτυπήματα των χεριών πάνω σε άμμο, φασόλια, ρινίσματα σιδήρου κτλ. που τα ακολουθούσαν μασάζ και περιποίηση με βότανα. Στις «εσωτερικές» σχολές, δινόταν έμφαση στο τσι (εσωτερική ενέργεια) και την ανάπτυξή του, πράγμα που έκανε ικανό τον ασκούμενο να καταφέρει μεγάλη ζημιά στον αντίπαλο με ένα φαινομενικά αδύναμο και χαλαρό χτύπημα. Και στις δύο περιπτώσεις, οι τεχνικές χτυπημάτων επικεντρώνονταν στα ζωτικά σημεία του αντίπαλου.

Αν και όλεςοι επιφάνειες του χεριού που χρησιμοποιούνται στα χτυπήματα τύχαιναν ειδικής μεταχείρισης, μεγαλύτερη έμφαση δινόταν στις τεχνικές της ανοιχτής παλάμης και ιδιαίτερα σε εκείνες που χρησιμοποιούσαν την παλάμη και τα δάχτυλα. Για τον καρατέκα που χρησιμοποιεί τεχνικές της Ιαπωνίας και της Οκινάουα, σφυρηλάτημα του χεριού σημαίνει εξάσκηση στη “μακιβάρα”.

Η μακιβάρα είναι βασικά ένας κωνικός στύλος που θάβεται στο χώμα και τυλίγεται με άχυρο ή σκοινί. Από πολλούς ερευνητές πιστεύεται ότι είναι νεωτερισμός της Οκινάουα. Οι άνθρωποι της Οκινάουα λέγεται ότι ανέπτυξαν μια ντόπια μαχητική τέχνη που ονομάζεται “τε” (χέρι) η οποία σαν επίκεντρο είχε τη χρησιμοποίηση της γροθιάς σαν πρωταρχικό όπλο άμυνας. Αυτή η τέχνη αργότερα συνδυάστηκε με ποικίλες μορφές Κινέζικη ς πυγμαχίας και έγινε το σημερινό καράτε. Η γροθιά είναι η βασική. αλλά όχι και η μοναδική, επιφάνεια που χρησιμοποιείται για χτυπήματα και που σκληραίνεται πάνω στη μακιβάρα.

Πολύ πριν αναπτυχθεί το jiyu kumite (ελεύθερος αγώνας), τα kata (φόρμες) και η εξάσκηση στη μακιβάρα ήταν οι δίδυμοι στυλοβάτες της προπόνησης του καράτε, Όσον αφορά τα πλεονεκτήματα αυτής της εκπαίδευσης, οι παραδοσιακοί μάστερς του καράτε παρουσιάζουν ομοφωνία. Ο Gichin Funakoshi, ιδρυτής του Shotokan καράτε, λέει: «νoμίζω ότι δεν είμαι υπερβολικός όταν λέω πως η εξάσκηση με τη μακιβάρα. είναι ο θεμέλιος λίθος στη δημιουργία ισχυρών όπλων». Σύμφωνα με τον διάσημο καρατέκα Mas Oyama: «η προπόνηση με το χτύπημα πάνω σε μια μπανταρισμένη σανίδα είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να φτιάξει κανείς δύναμη και ισχύ στα χέρια, τους καρπούς και τους γλουτούς». Ο ειδικός του Σόριν-ρύου Shoshin Nagamine λέει ότι ο καρατέκα «μελετά την χρησιμοποίηση της μακιβάρα από κάθε δυνατή γωνία σε μια προσπάθεια να αναπτύξει atemi, συμπυκνωμένη καταστρεπτική δύναμη».

Σήμερα, πάντως. η εξάσκηση στη μακιβάρα αγνοείται από την πλειοψηφία των καρατέκα. Θεωρείται συχνά σαν απαρχαιωμένη. επικίνδυνη και άσχετη με τις ανάγκες των σημερινών μαχητών. Και. για να είμαστε δίκαιοι. είναι αλήθεια ότι η απερίσκεπτη υπερπροπόνηση πάνω στην σανίδα χτυπημάτων μπορεί να δημιουργήσει μόνιμη βλάβη στο χέρι, Όμως, με τους σωστούς κανόνες ασφάλειας. η μακιβάρα μπορεί να προσφέρει πλεονεκτήματα που δεν μπορούν να τα προσφέρει ούτε η πιο δυναμική εξάσκηση σε σάκο. Όπως σχεδιάστηκε από τους κατασκευαστές του, ο στύλος χτυπημάτων δεν επινοήθηκε για να προκαλέσει. αλλά για να προστατεύσει από ζημιές τη γροθιά. Είναι γνωστό σε όλους ότι το μέρος του σώματος που παθαίνει τις συχνότερες βλάβες στις καταστάσεις πάλης είναι το χέρι. Ακόμα και οι επαγγελματίες πυγμάχοι, που είναι συνηθισμένοι στο προστατευτικό παραγέμισμα των γαντιών, διατρέχουν τον κίνδυνο σπασμένων κοκάλων όταν οι αρθρώσεις των δαχτύλων τους είναι γυμνές.

Στη σανίδα χτυπημάτων, η αρνητική ανάδραση μιας ακατάλληλα σφιγμένης γροθιάς είναι άμεση. Αν η εξάσκηση στη μακιβάρα αρχίσει ελαφρά και αυξηθεί σταδιακά με τον καιρό, ο κίνδυνος των δύο βασικών πηγών ζημιάς του χεριού όταν υπάρχει σύγκρουση με σκληρή επιφάνεια (όπως το ανθρώπινο σώμα) μπορεί να εξαλειφθεί.

Η πρώτη κύρια αιτία πρόκλησης ζημιάς στο χέρι είναι η ισχυρή σύγκρουση πάνω στην επιφάνεια χτυπήματος, Η παρατεταμένη και σταδιακή εξάσκηση με μακιβάρα έχει σαν αποτέλεσμα τη σκλήρυνση του δέρματος που προστατεύει τα κόκαλα και τους χόνδρους της γροθιάς. Αυτό, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν προκαλεί παραμόρφωση του χεριού.

Ένας δεύτερος τύπος ζημιάς που προκαλείται με το χτύπημα προέρχεται από την ακατάλληλη χρησιμοποίηση του καρπού ή της γροθιάς, όπως για παράδειγμα προεξέχοντα δάχτυλα ή αρθρώσεις και χαλαρός καρπός. Η μακιβάρα σιωπηρά θα σας υπενθυμίζει να διορθώνετε αυτά τα λάθη με μια ευθύτητα που τα λόγια σπάνια την έχουν, .

Συχνά ειπώθηκε ότι εφόσον δεν μπορεί να γίνει εξάσκηση συνδυασμών τεχνικών πάνω στην σανίδα χτυπημάτων, η χρησιμότητά της περιορίζεται, Αυτό όμως, είναι μάλλον πλεονέκτημα παρά μειονέκτημα. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η μαχητική στρατηγική πάνω στην οποία στηρίζεται το παραδοσιακό καράτε δεν έχει σαν σκοπό να καταπνίξει τον αντίπαλο και να εντυπωσιάσει τους παρατηρητές με ένα εντυπωσιακό συνοθύλευμα τεχνικών, αλλά περισσότερo σκοπεύει να κατατροπώσει τον αντίπαλο με ένα χτύπημα, μια γροθιά ή μια κλωτσιά. Όπως λέει ο Φουνακόσι: «όταν στην μάχη ρίχνεις ένα χτύπημα καράτε, πρέπει να μην έχεις καμία αμφιβολία ότι το ένα χτύπημα θα κρίνει τα πάντα. Αν έχεις κάνει ένα λάθος, θα είσαι εκείνος που θα πέσει. Πρέπει να είσαι πάντα έτοιμος για μια τέτοια περίσταση». Η εκπαίδευση στη μακιβάρα απαιτεί ότι όλη η αυτοσυγκέντρωση θα έχει σαν επίκεντρο την τεχνική του χεριού.

Μετά αρχίζουν τα δύσκολα. Αν περιμένεις πως θα αναδειχθείς νικητής, πρέπει να πάρεις πολύ στα σοβαρά την προπόνηση. Αντίθετα σ' ό,τι πιστεύουν πολλοί, όταν προπονείσαι στα σπασίματα, δεν σπας αντικείμενα κάθε μέρα. Δεν είναι απαραίτητο, μπορεί να είναι επικίνδυνο και οδυνηρό και, φυσικά, δαπανηρό. Το μεγαλύτερο μέρος της προπόνησης θα γίνεται με μακιβάρα, αλλά θα διαφέρει κάπως από το είδος εξάσκησής σου του παρελθόντος. Οι αθλητές στη πλειοψηφία τους εξασκούνται στη μακιβάρα κρατώντας τη με το ένα χέρι και χτυπώντας με το άλλο. Είναι καλό στο να σκληραίνει το χέρι, αλλά δεν σε προφυλάσσει από το σοκ που υφίστασαι, όταν το χέρι χτυπάει τα τούβλα. Ένας καλός τρόπος εξάσκησης στη μακιβάρα, όταν προπονείσαι για σπασίματα, είναι να την τοποθετήσεις στην ίδια θέση με εκείνη που θα τοποθετήσεις το υλικό για σπάσιμο. Με άλλα λόγια, εάν σκοπεύεις να σπας τούβλα με κατακόρυφο χτύπημα ανάστροφης γροθιάς, τοποθέτησε τη μακιβάρα ανάμεσα σε δύο οριζόντια στηρίγματα και εξασκήσου με αυτό τον τρόπο. Εάν κάνεις οριζόντια σπασίματα στερέωσέ το στον τοίχο. Το βασικό είναι να προπονείσαι στη μακιβάρα πάντα εφαρμόζοντας τις ίδιες τεχνικές και ακολουθώντας την ίδια διεύθυνση με αυτή που θα χρησιμοποιήσεις στα σπασίματά σου.

Στη διάρκεια της περιόδου αυτής πρόσεχε τα χέρια σου και απόφευγε την υπερβολική προπόνηση. Εάν νοιώσεις πόνο η τραυματιστείς παράτα την για λίγο. Προσπάθησε να διαμορφώσεις το πρόγραμμα προπόνησης ανάλογα με τις ανάγκες σου. Είναι αστείο να θέτεις συμμετοχή σε αγώνα και μετά να αποφασίζεις, εάν θα πρέπει να χτυπήσεις με σούτο ή με ανάστροφη γροθιά. Αυτό θα πρέπει να το ξέρεις πολύ καιρό πριν. Εάν σκέφτεσαι να εκτελέσεις σπασίματα με άτομο που θα κρατάει τις σανίδες, θα πρέπει να προπονηθείς με το ίδιο άτομο που θα σου κρατάει τις σανίδες και στη διάρκεια των αγώνων. Αυτός ο τύπος σπασιμάτων απαιτεί ομαδική δουλειά. Είναι βασικός ο συντονισμός των κινήσεων. Το να ζητήσεις από κάποιον την τελευταία στιγμή να σου κρατήσει τη σανίδα, δείχνει ερασιτεχνισμό. Εάν ζητάς καθολική ικανότητα, αυτό και μόνο μπορεί να σε βοηθήσει πολύ. Ο αθλητής που μπορεί να κάνει σπασίματα με χέρια, πόδια κι αγκώνες έχει πάντα το πλεονέκτημα απέναντι σε κείνους που χρησιμοποιούν μόνο τις παλάμες τους. Εάν θέλεις να εξασκηθείς στα επικίνδυνα σπασίματα, όπως με το κεφάλι, πρώτα δες αν ο οργανωτής το επιτρέπει.

Κάτι άλλο που πρέπει να λάβεις υπόψη σου στη διάρκεια της προπόνησης είναι η ακρίβεια, γιατί είναι κάτι που οι κριτές προτιμούν, ανεξάρτητα από το είδος του σπασίματος. Ο καρατέκα που θα μπορέσει να κόψει τέσσερις τσιμεντένιες πλάκες ακριβώς στη μέση, θα πάρει τους περισσότερους βαθμούς.

Τέλος, είναι καλή ιδέα να σταματήσεις την προπόνηση μια βδομάδα πριν τους αγώνες, προκειμένου να ξεκουραστεί και να αναρρώσει το σώμα σου. Εάν πάρεις μέρος στους αγώνες με πονεμένο χέρι, επειδή έκανες σπασίματα την προηγούμενη μέρα, θα επηρεάσει αρνητικά την εμφάνισή σου. Την ημέρα της διεξαγωγής των αγώνων πρέπει σωματικά και πνευματικά να είσαι ανανεωμένος.

Καλό είναι να φτάσεις νωρίς στον τόπο των αγώνων. Έτσι μπορείς να οργανώσεις τα πράγματά σου στην ώρα τους χωρίς να τρέχεις την τελευταία στιγμή για να προλάβεις. Πάντα να παίρνεις μαζί σου έξτρα τούβλα και σανίδες, γιατί μπορεί να θέλουν οι κριτές να δουν άλλο ένα σπάσιμο. Πολλοί αθλητές την έχουν πατήσει στο παρελθόν γιατί έκαναν το λάθος να μην πάρουν μαζί τους επιπλέον υλικό για σπάσιμο.

Εάν πάρεις πάγο μαζί σου για σπάσιμο, μετάφερέ τον σε ψυγείο, το οποίο σίγουρα να διατηρεί την ψύξη. Οι κριτές μπορεί να μη δεχτούν τον πάγο που έχει ήδη αρχίσει να λιώνει. Μην σκεφτείς να πάρεις μαζί σου εύφλεκτο υγρό με την προοπτική να περιβρέξεις τις σανίδες με αυτό. Το να σπας φλεγόμενες σανίδες είναι εντυπωσιακό σαν θέαμα, αλλά απαγορεύεται στους περισσότερους αγώνες. Το πιο πιθανό είναι να σου απαγορεύσει ο υπεύθυνος διοργάνωσης να αγωνιστείς. Σε περίπτωση που σκέφτεσαι να εκτελέσεις πολλά διαφορετικά σπασίματα, το καλύτερο θα είναι να ξεκινήσεις με τα πιο εύκολα και να περάσεις στα δύσκολα. Αυτά τα πρώτα σπασίματα θα ανεβάσουν το ποσοστό έκκρισης της αδρεναλίνης και θα σου χαρίσουν την αίσθηση της αυτοπεποίθησης.

Άλλωστε, οι κριτές ως συνήθως θυμούνται τις τελευταίες σκηνές.

Όπως και στους υπόλοιπους τύπους αγώνων, σε τούτη την περίπτωση θα σου δοθεί η ευκαιρία να ψυχολογήσεις τους αντιπάλους σου. Εάν έχεις εμπιστοσύνη στις ικανότητές σου, μπορείς να στήσεις τα τούβλα και τις σανίδες σου πριν την έναρξη των αγώνων, για να δουν οι συναγωνιζόμενοί σου με ποιον έχουν να κάνουν. Αν στήσεις έξι τούβλα, δέκα σανίδες από πεύκο και δυο πλάκες τσιμεντόλιθου, οι άλλοι αθλητές θα αρχίσουν να έχουν αμφιβολίες για το αν μπορούν να σε νικήσουν. Μερικοί πάλι θα στοιβάζουν 12 τούβλα, ενώ στην ουσία σκοπεύουν να σπάσουν έξι, καλλιεργώντας ένα αίσθημα φόβου κι αμφιβoλίας στους αντιπάλους κάνοντάς τους να χάσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους και επηρεάζοντας την παρουσίασή τους. Το πρόβλημα μ’ αυτό είναι, ότι όταν μετακινείς τούβλα από τη στοίβα, οι κριτές μπορεί να ζητήσουν εξηγήσεις. Τα υλικά για σπάσιμο συνήθως ελέγχονται πριν την έναρξη των αγώνων.

Όταν φτάσει πλέον η ώρα να κάνεις σπασίματα αυτοσυγκεντρώσου στο αντικείμενο. Προσπάθησε να μείνεις χαλαρός και πάψε να σκέφτεσαι το ακροατήριο, τον οπερατέρ ή τα έπαθλα. Μη βιαστείς. Η βιασύνη αυξάνει τις πιθανότητες αποκλεισμού ή τραυματισμού. Συγκεντρώσου στο αντικείμενο στο οποίο έχεις στο παρελθόν εξασκηθεί. Άρχισε μόνον όταν είσαι σωματικά και πνευματικά έτοιμος. Έχε υπόψη σου πως, όσο και να εντυπωσιάσεις το ακροατήριο με βαθιές εισπνοές κι αυτοσυγκέντρωση αυτό δεν μετράει για τους κριτές. Σε βαθμολογούν πάνω στα σπασίματα κι όχι στην υποκριτική σου ικανότητα.

Που και που συμβαίνουν και ατυχίες. Εάν στη διάρκεια της επίδειξής σου δεν καταφέρεις να σπάσεις το αντικείμενο, μην απογοητευτείς. Αν δεν έχεις υποστεί τραυματισμό, επανάλαβε το σπάσιμο και κλείσε την επίδειξή σου. Από ψυχολογικής απόψεως, θα είναι πολύ επικερδές για σένα. Εφόσον δεν μπορείς να ανακηρύσσεσαι νικητής σε κάθε αγώνα, καλό είναι πάντα να προσπαθείς να αναλύσεις τους παράγοντες που έπαιξαν αρνητικό ρόλο στην παρουσίαση σου. Σύγκρινε το πρόγραμμα επίδειξής σου με των άλλων και πάντα, ως προς αυτό το θέμα να δέχεσαι τις συμβουλές τους.

Είτε κερδίζεις είτε χάνεις, πάντα να έχεις υπόψη σου, ποιοί είναι οι κριτές και σε ποιο στυλ έχουν μυηθεί. Γνώρισε τις προτιμήσεις και τις παραξενιές τους. Γιατί σε τελική ανάλυση, επαφίεσαι στην απόφασή τους.

Καθισμένοι στην τυπική θέση για σχεδόν μια ώρα, οι μαθητές του καράτε άρχισαν να μετατοπίζουν το βάρος τους για να ανακουφιστούν από τον πόνο που ένοιωθαν στα πόδια τους, ένα πόνο που έμοιαζε σαν να τους τσιμπούσαν χιλιάδες βελόνες, την στιγμή που ο εκπαιδευτής τους φαινόταν να κάθεται στην ίδια θέση ανενόχλητος. Υποκύπτοντας στις κράμπες και την δυσφορία, πολλοί από τους μαθητές σωριάστηκαν στο πάτωμα της αίθουσας, ενώ οι υπόλοιποι αγωνίζονταν να κρατηθούν στην θέση τους καθώς τα δευτερόλεπτα περνούσαν με αγωνία το ένα μετά το άλλο.

Το προηγούμενο περιστατικό είναι μια μόνο από τις ποικίλες δοκιμασίες οι οποίες αποτελούν αυτό που οι Γιαπωνέζοι ονομάζουν ταμεσιβάρι, έλεγχο του πνεύματος. Μια δοκιμασία με βασανισμό για να ξεπεραστούν τα προσωπικά όρια του ατόμου, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται μια καινούργια η μια οξυμένη αίσθηση συγκέντρωσης για τον μαχητή.

Από ιστορικής πλευράς, στην Δύση, το ταμεσιβάρι θεωρείται μια άσκηση «σπασίματος», ένα προπονητικό εργαλείο η μια επίδειξη η οποία για αρκετούς μερικές φορές παίρνει την μορφή καρναβαλίστικου σόου.

Οι επικριτές του το έχουν ονομάσει «άσκοπη ανοησία», η «αστείο παιχνίδι για την διασκέδαση ανθρώπων οι οποίοι ξέρουν πολύ λίγα ή δεν έχουν ιδέα για τις μαχητικές τέχνες». Εκείνοι που βλέπουν με ευνοϊκό μάτι την πρακτική αυτή λένε ότι έχει το σκοπό της, ισχυριζόμενοι ότι οι «δοκιμασίες» αυτές συχνά προσφέρουν στο άτομο μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού τους και ένα βαθύτερο νόημα από εκείνα που εμφανίζονται στην επιφάνεια.

Ο Ακίο Γιαμάνο, ένας μαχητής και ιστορικός των μαχητικών τεχνών, λέει ότι «αν και ο όρος είναι Γιαπωνέζικος και μεταφράζεται σαν «προσωπική δοκιμασία», ο αληθινός σκοπός ή το νόημα αυτών των ασκήσεων είναι η σύνδεση του επιμορφωτικού φάσματος των μαχητικών τεχνών με την ταυτόχρονη υιοθέτηση και άλλων γενικών αναλογιών. Στην πραγματικότητα, σε πολλά Κινέζικα, Κορεάτικα και Γιαπωνέζικα συστήματα, έχει γίνει κατανοητό ότι το τελικό αποτέλεσμα από μόνο του δεν είναι τόσο σημαντικό ή δεν έχει τόσο νόημα όσο η δοκιμασία - η σημαντικότατη «πράξη»», η προσωπική πρόκληση που δυναμώνει το χαρακτήρα ενώ την ίδια στιγμή δημιουργεί πολύτιμη εσωτερική επίγνωση».

Ο Γιαμάνο συνεχίζει ακόμα πιο πέρα και λέει ότι είτε πρόκειται για την δημοφιλή άσκηση σπασίματος, η για οποιαδήποτε άλλη από τις ποικίλες διαφορετικές δοκιμασίες, είναι η έκφραση του ατόμου που φανερώνει αυτοσυγκέντρωση, εστίαση, τεχνική και προσωπική στάση που μετράει πραγματικά. Από την πλευρά της Ανατολικής φιλοσοφικής προσέγγισης, εκείνο που έχει σημασία είναι η ώθηση του εαυτού να φτάσει στα ψηλότερα επίπεδα συνείδησης ή κατανόησης.

Αν και μερικοί άνθρωποι στην Δύση χλευάζουν την ιδέα του ταμεσιβάρι, ονομάζοντάς το «ρηχό μυστικισμό» η «Ανατολική παραθρησκευτική ανοησία», κάποιοι άλλοι λιγότερο σκεπτικιστές φέρνουν για παράδειγμα κάποιες ανάλογες ιδέες οι οποίες γίνονται πιο εύκολα κατανοητές ή αποδεκτές στην Δύση, όπως είναι η οριοθέτηση στόχων, ο οραματισμός και η πανταχού παρούσα ανάγκη η πόθος για την αναζήτηση της πραγματικής γνώσης.

«Είναι κοντόφθαλμο να σκεφτόμαστε ότι αυτές οι δοκιμασίες δεν έχουν αξία η σκοπό», λέει ο Γιαμάνο. «Είναι εξίσου ανόητο να λέμε ότι βρίσκουν εφαρμογή μόνο στις μαχητικές τέχνες όταν, στην πραγματικότητα, είναι δυνατόν ν' αφορούν οτιδήποτε κάνουμε».

Υπάρχει άραγε δεσμός ανάμεσα σε αυτές τις «δοκιμασίες του πνεύματος» και άλλες προκλήσεις στην ζωή; Ας λάβουμε υπόψη αυτά που έχει να πει ο Φιλ Έσλερ, ο πρώτος Αμερικανός που κατάφερε να ανέβει την τρομακτική βόρεια πλευρά του όρους Έβερεστ, για την τέχνη της ορειβασίας και την σχέση που αυτή έχει με το ταμεσιβάρι.

Η αναζήτηση που τελικά έφερε τον 34χρονο κάτοικο του Μπέλβιου της Ουάσινγκτον, να κατασκηνώσει στην κορυφή του βουνού που οι Κινέζοι ονομάζουν Χομολούνγκμα - θεά μητέρα της γης - τον έκανε επίσης να καταγράψει στις σελίδες των βιβλίων των ρεκόρ στις 20 Οκτωβρίου του 1984. Η αναζήτηση αυτή όπλισε τον Έρσλερ μ' αυτό που μερικοί φιλόσοφοι θα περιέγραφαν σαν δυνατή αίσθηση ετοιμότητας ή διόρασης.

«Βρισκόμασταν στο βουνό για δυόμισι μήνες και ο αγώνας για την ολοκλήρωση της ανάβασης ζητούσε το μερίδιό του», θυμάται ο Έρσλερ. Ένα μέλος της αποστολής τυφλώθηκε προσωρινά όταν έχασε την προστατευτική ασπίδα από τα γυαλιά του και ο μανιασμένος αέρας μαζί με την θερμοκρασία των -20 βαθμών του πάγωσαν τα μάτια. Ένα άλλο μέλος της ομάδας τους έβηξε και του έσπασε ένα πλευρό. Σε υψόμετρο πάνω από 25.000 πόδια, δεν υπάρχει αρκετή ατμοσφαιρική πίεση για να γεμίσουν τα πνευμόνια και να αντέξουν στην δύναμη ενός πράγματος τόσο ασήμαντου όσο ένα βήξιμο η ένα φτάρνισμα. Και υπήρχαν και άλλα πράγματα που έβαζαν σε δοκιμασία την θέλησή τους.

«Ότι κι αν έκανες έπρεπε να διατηρείς τον έλεγχό σου», λέει ο Έρσλερ. «Στο Έβερεστ, αν σου έπεφτε το γάντι, έχανες τα δάχτυλά σου. Αν έχανες το τσεκούρι για τον πάγο και τύχαινε να γλιστρήσεις, έχανες την ζωή σου. Το πιο ενδιαφέρον πράγμα, πάντως, ήταν πως ο αγώνας να τα καταφέρεις σ' έκανε να βλέπεις την προηγούμενη καθημερινή ζωή σου με την σωστή προοπτική της.»

Η προσπάθεια για την αντιμετώπιση των τρομερών θερμοκρασιών, των επικίνδυνων συνθηκών ανάβαση ς και της εξουθενωτικής δουλειάς έκαναν τον Έρσλερ να βρει τον σκοπό της τέχνης του πάνω στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου. «Στην ορειβασία έχουμε ένα ρητό που λέει ότι πρόκειται για μια τέχνη η οποία σε διδάσκει πως να επικοινωνείς με τον εαυτό σου σε χαμηλότερο επίπεδο (Σ.τ.Μ: εννοεί το υψόμετρο) μέσω αυτών που έμαθες ψηλότερα», λέει ο Έρσλερ.

Αυτά που έμαθε είχαν και το κόστος τους. Κατά την διάρκεια της μεγάλης δοκιμασίας, ο Έρσλερ έχασε σχεδόν 14 κιλά, επικαλούμενος τα αποθέματά του σε δύναμη και αφοσίωση για να τα καταφέρει. Αυτό που άρχισε σαν ομαδική προσπάθεια κατέληξε σε προσωπική παρουσίαση.

Αργότερα, μοιάζοντας κουρασμένη και εξαντλημένη, η ομάδα της ανάβασης επέστρεψε σε ένα πυρετώδες πρόγραμμα συνεντεύξεων, εμφανίσεων σε προγράμματα, και – όσον αφορούσε τον Έρσλερ - σε περισσότερες προπονήσεις για ανάβαση. Σαν αφοσιωμένος μαχητής, θεωρεί την ορειβασία τόσο τέχνη όσο και ισόβια επιδίωξη η οποία απαιτεί συνεχή προπόνηση και σκληρή δουλειά.

Μια από κοντά εξέταση του πώς ο ειδικός του καράτε μπορεί να σπάσει ξύλινες η τσιμεντένιες πλάκες με το γυμνό του χέρι, αποκαλύπτει την  αξιοσημείωτη ικανότητα του αβοήθητου ανθρώπινου σώματος να εξασκεί φυσική δύναμη.

Η εικόνα του ειδικού του καράτε που σπάζει παχιές πλάκες από ξύλο ή τσιμέντο με το γυμνό του χέρι είναι γνωστή. Η όλη υπόθεση είναι τόσο υπερβολική που συχνά πλανιέται σε κάποιο επίπεδο απάτης ή οφθαλμαπάτης, αλλά το γεγονός είναι ήδη αληθινό και δεν υπάρχει καθόλου τρυκ σ’ αυτό. Ακόμη και ένας αρχάριος του καράτε μπορεί γρήγορα να μάθει να σπάζει μια σεβαστή ξύλινη σανίδα, και γρήγορα θα είναι δυνατόν να σπάζει ολόκληρες δέσμες απ' αυτές. Έχουμε ερευνήσει με κάθε λεπτομέρεια πώς το γυμνό χέρι μπορεί να σπάσει ξύλινες και τσιμεντένιες πλάκες (και κατά προέκταση να κάνει παρόμοια ζημιά σε άλλους στόχους) χωρίς το ίδιο να σπάζει ή να τραυματίζεται. Το κλειδί βρίσκεται στο ότι το χέρι του καρατέκα μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα κορυφής από 10 έως 14 m/sec και να εξασκήσει δύναμη περισσότερη από 3000 newtons. Αφετέρου, αν τo χέρι τοποθετηθεί κατάλληλα, μπορεί εύκολα να αντεπεξέλθει στην προκύπτουσα αντίδραση.

Οι τεχνικές του ιαπωνικού στυλ του Καράτε που εξασκείται σήμερα, αναπτύχθηκαν στο νησί της Οκινάουα. Όταν οι ιάπωνες κατέκτησαν το νησί το 17ο αιώνα, το απογύμνωσαν από όλα τα όπλα και απαγόρευσαν την κατασκευή και εισαγωγή τους ακόμη και η βιοτεχνία σπαθιών για τελετουργικούς σκοπούς απαγορεύτηκε. Για να υπερασπίζονται τους εαυτούς τους οι κάτοικοι της Οκινάουα ανάπτυξαν το Καράτε, ένα σύστημα άοπλης μάχης βασισμένο σε παρόμοιες μεθόδους αρχαίων Κινέζων μοναχών, μαχητών ή ιατρών. Το καράτε είναι μια από τις ευρείας ποικιλίας μαχητικές τέχνες, που έχουν δημιουργηθεί στην Ανατολή (περιλαμβάνονται το Ταεκβοντό, το Κέμπο και το Κουνγκ-Φου).

Οι τεχνικές του Καράτε διαφέρουν από αυτές των Δυτικών μεθόδων μάχης με άδεια χέρια όσο η μέρα με τη νύχτα.

Ο καρατέκα εκπαιδεύεται επί πολλά χρόνια στο να χτυπάει με τα πιο ισχυρά σημεία του σώματός του και μάλιστα με τεχνικές με τις οποίες σε αυτά τα σημεία συγκεντρώνει την ορμή και την ισχύ ολόκληρης της μάζας του σώματός του (kime). Τα σημεία του σώματός του που χρησιμοποιεί γίνονται με την πολυετή εκπαίδευση ακόμα ισχυρότερα. Επίσης, ο καρατέκα εκπαιδεύεται να συγκεντρώνει με ακρίβεια τα χτυπήματά του σε μια μικρή έκταση κάποιου ευαίσθητου μέρους του σώματος του αντιπάλου του και επιζητά να τερματίσει την τροχιά τους μέσα του, χωρίς τις μακριές κινήσεις και την επακολουθούσα κίνηση μιας γροθιάς δυτικού μποξ. Εκεί όπου ο δυτικός μποξέρ μεταδίδει μια μεγάλη ποσότητα ορμής σε μια μεγάλη μάζα του σώματος του αντιπάλου του με αποτέλεσμα να τραντάξει και να σπρώξει αυτή τη μάζα προς τα πίσω, ο καρατέκα έχει στόχο να μεταδώσει μια μεγάλη ποσότητα ορμής σε μια μικρή επιφάνεια του σώματος του αντιπάλου του με επιδιωκόμενο αποτέλεσμα να σπάσει ιστό και κόκαλα. Ένα καλά εκτελεσμένο χτύπημα καράτε μεταδίδει στο στόχο του αρκετά κιλοβάτ ισχύος για αρκετά χιλιοστοδευτερόλεπτα, ικανά όπως αποδεικνύεται να σπάσουν πλάκες από ξύλο και τσιμέντο.

Σήμερα το καράτε εξασκείται σαν σπορ και σαν δυναμική μέθοδος αυτοάμυνας. Ο καρατέκα σπουδάζει αρκετές τεχνικές έτσι ώστε να μπορεί να εκτελεί κάθε μια με ένα ακριβώς προδιαγεγραμμένο τρόπο. Η ακρίβεια που απαιτείται από αυτόν, κάνει το καράτε όχι μόνο μια εξαίρετη πειθαρχία του σώματος, αλλά και του μυαλού. Αν και το σπάσιμο αντικειμένων δεν είναι ο σκοπός του καράτε, θα το συζητήσουμε εδώ επειδή είναι μια πολύ καλή μέθοδος να επιδειχθεί πόση ενέργεια μπορεί να προσδώσει ένα καλοεκτελεσμένο χτύπημα καράτε. Το καράτε φαίνεται να αναπτύσσει στο μάξιμουμ την ικανότητα του αβοήθητου (χωρίς όπλα) ανθρώπινου σώματος να εξασκεί φυσική δύναμη.

Οι ξύλινες σανίδες που χρησιμοποιήθηκαν για τα πειράματά μας ήταν στάνταρ κομμάτια ξηρού άσπρου πεύκου που ζύγιζαν 280 γραμ. και ήταν 28 εκ. μακριά, 15 εκ. πλατιά και 1,9 εκ. παχιά. Ήταν κομμένα έτσι ώστε τα "νερά" να είναι παράλληλα στο πλάτος. Οι τσιμεντένιες πλάκες ήταν συνηθισμένες πλάκες πεζοδρομίου, που ζύγιζαν 6,5 κιλά, ήταν 40 εκ. μακριές, 19 εκ. φαρδιές και 4 εκ. παχιές. Οι πλάκες αυτές είχαν ξεραθεί αρκετές ώρες σ' ένα φούρνο για να απομακρυνθεί η παραπανίσια υγρασία τους, ούτως ώστε να γίνουν ομοιόμορφες στην κατανομή υλικού. Κάτω από κάθε ξύλινη ή τσιμεντένια πλάκα είχε τοποθετηθεί ένα υποστήριγμα έτσι ώστε μειώθηκε το αποτελεσματικό μήκος των πλακών κατά 4 εκ,

Σε μια επίδειξη σπασιμάτων, ο καρατέκα χτυπάει την κορυφή της πλάκας σε μια περιοχή σημείων κοντά στο κέντρο. Στα πειράματά μας υποθέσαμε για χάρη απλότητας ότι η δύναμη διανέμεται εξ ίσου σ’ αυτή την περιοχή των σημείων. 'Επίσης υποθέσαμε, και το πείραμα ακολούθως το επιβεβαίωσε, ότι η απόκλιση, η αλλιώς λύγισμα η κάμψη της πλάκας, όταν χτυπιέται, είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με τις ολικές της διαστάσεις.

Σαν πρώτο βήμα στην κατανόηση της φυσικής της διαδικασίας θραύσης, ας εικονογραφήσουμε μια γροθιά που κατευθύνεται σε μια πλάκα πακτωμένη στα άκρα της. Η κρούση θα αναγκάσει την πλάκα να λυγίσει προς την διεύθυνση που κινείται η γροθιά. Καθώς η πλάκα λυγίζει, παραμορφώνεται: το επάνω μισό της πλάκας συμπιέζεται και το κάτω μισό τεντώνεται η επάνω επιφάνεια συμπιέζεται περισσότερο και η κάτω επιφάνεια τεντώνεται ανάλογα περισσότερο. Επειδή το ξύλο και το τσιμέντο είναι ασθενέστερα στην έκταση παρά στη συμπίεση, η πλάκα αρχίζει να ραγίζει από την κάτω επιφάνεια, το ράγισμα επεκτείνεται ταχύτατα προς τα πάνω καθώς η γροθιά συνεχίζει να πιέζει την πλάκα προς τα κάτω.

Η επιμήκυνση της κάτω επιφάνειας προκαλείται από την δύναμη στο επίπεδο της πλάκας που πηγάζει από την ώση της κρούσης με τη γροθιά. Για να το θέσουμε με άλλα λόγια, η κατακόρυφη τάση σ’ αυτό το επίπεδο, δηλαδή η δύναμη ανά μονάδα επιφάνειας διατομής, δίνει γένεση σε διατμητική τάση ή θραυστική επιμήκυνση της πλάκας. Η σχέση μεταξύ κατακόρυφης και διατμητικής τάσης γίνεται καλύτερα κατανοητή με το να σκεφτούμε τον πάτο της πλάκας σαν οριζόντιο σπειροειδές ελατήριο. Η πλάκα ανθίσταται στην κατακόρυφη τάση με το ΝΑ "τραβιέται" πίσω, ακριβώς όπως συμπιέζεται το ελατήριο. Το ελατήριο υποχωρεί με μια δύναμη που είναι ανάλογη του τεντώματός του. Με άλλα λόγια, η δύναμη αντιστοιχεί με την επιμήκυνση (ή βράχυνση) πολλαπλασιασμένη με την σταθερή του ελατηρίου. Αφού η κατακόρυφη τάση είναι ανάλογη προς την δύναμη και η διατμητική ανάλογη προς την βράχυνση, μια ισοδύναμη σχέση ισχύει για την πλάκα: η κατακόρυφη τάση είναι ίση προς την διατμητική πολλαπλασιασμένη με την ελαστική σταθερά, η οποία για το δεδομένο υλικό είναι μια σταθερά που αντιστοιχεί στη δυσκαμψία του υλικού. Όταν η κατακόρυφη τάση φτάσει σ' ένα κρίσιμο σημείο, ονομαζόμενο όριο θραύσης, η πλάκα σπάει.

Αφού το τέντωμα ενός ελατηρίου έως ότου αναπηδήσει είναι ανάλογο με το σπάσιμο μιας πλάκας, εξισώσεις για το ελατήριο που δίνουν τύπους για την ενέργεια και τη δύναμη στο σημείο θραύσης, ομοίως εφαρμόζονται στην πλάκα. Σαν αποτέλεσμα, η ενέργεια που χρειάζεται για να σπάσει η πλάκα ισούται με τον όγκο της (Ν) πολλαπλασιασμένο επί το τετράγωνο του συντελεστή θραύσης (σ) διαιρεμένου με το διπλάσιο του συντελεστή ελαστικότητας του Young (Ε). Αυτός ο τύπος, Ν Χ σ²/2E, συμφωνεί με διάφορες προβλέψεις σχετικά με την διαδικασία θραύσης.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι απαιτείται περισσότερη ενέργεια για να σπάσουν μεγαλύτερες πλάκες καθώς και πλάκες που πρέπει να υποβληθούν σε μεγαλύτερη τάση. Επίσης, δεν είναι εκπληκτικό ότι η κρίσιμη ενέργεια είναι αντιστρόφως ανάλογη του συντελεστή Young. Ο συντελεστής σ είναι ένα μέγεθος χαρακτηριστικό της ακαμψίας της πλάκας, και έτσι άκαμπτες πλάκες απαιτούν λιγότερη κρίσιμη ενέργεια επειδή ξοδεύεται λίγη ενέργεια για να τεντωθούν.

Ο τύπος μας προμηθεύει μόνο μια χοντρική εκτίμηση της κριτικής ενεργείας, επειδή οι φυσικές ιδιότητες των πλακών δεν είναι τόσο απλές όσο του ελατηρίου. Παρ' όλα αυτά, είναι χρήσιμος επειδή είναι ενδεικτικός του ποίες παράμετροι είναι σημαντικές στην διαδικασία θραύσης και πώς μεταβάλλονται η κάθε μία σε σχέση με τις άλλες για παράδειγμα, ο τύπος προτείνει ότι η κρίσιμη ενέργεια θραύσης είναι ανάλογη προς το τετράγωνο του συντελεστή θραύσης και έτσι αν δύο υλικά έχουν τις ίδιες ιδιότητες αλλά συντελεστές θραύσης που να διαφέρουν κατά παράγοντα ίσο με 2, τότε το υλικό με το μεγαλύτερο συντελεστή απαιτεί τέσσερις φορές περισσότερη ενέργεια για να σπάσει.

Προτού οι κρίσιμες ενέργειες υπολογισθούν από τον τύπο, είναι αναγκαίο να ξέρουμε τους συντελεστές θραύσης και ελαστικότητας και για τα δύο είδη των πλακών. Επειδή οι κατάλληλες τιμές δεν ήταν καταχωρημένες στη βιβλιογραφία, μετρήσαμε τους συντελεστές από μόνοι μας βάζοντας δείγματα από ξύλο και τσιμέντο σε ένα υδραυλικό πιεστήριο και σημειώνοντας την παραμόρφωση σαν συνάρτηση της εφαρμοζόμενης δύναμης. Το ξύλο είναι κατ' εξοχήν ελαστικό υλικό, τυπικά απαιτείται ένα εκατοστόμετρο παραμόρφωσης προτού σπάσει. Μια δύναμη 500 Nt θα παραμορφώσει την ξύλινη πλάκα σ' αυτό το όριο. ('Ένα Nt είναι περίπου ισοδύναμο με την δύναμη που εξασκείται από το βάρος ενός μήλου). Μια τσιμεντένια πλάκα χρειάζεται να παραμορφωθεί μόνο ένα χιλιοστόμετρο προτού σπάσει, αλλά αύτή η παραμόρφωση απαιτεί δύναμη μεταξύ 2500 και 3000 Nt. Απ’ αυτές τις μετρήσεις, βρήκαμε τον συντελεστή παραμόρφωσης του ξύλου 1,4Χ108 Nt/m² και του τσιμέντου 2,8Χ109 Nt/m². Ο συντελεστής θραύσης του ξύλου είναι 3,6Χ106 Nt/m² και του τσιμέντου 4,5Χ1Ο6 Nt/m².

Αυτονόητη και διαρκείας η ανταλλαγή εξυπηρετήσεων μεταξύ υπαλλήλων της ΓΓΑ και πολιτικών προϊσταμένων της!

Μετά από την πρόσφατη έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή για τις δεκάδες "επιτροπές-μαϊμού" των υπαλλήλων της ΓΓΑ, οι οποίοι απομυζούσαν επί δεκαετίες το δημόσιο χρήμα, να ελεγχθεί για τα τελευταία δέκα χρόνια το "πόθεν έσχες" όλων των υπαλλήλων της ΓΓΑ και των πολιτικών προϊσταμένων τους, καθώς και το "πόθεν έσχες" των μελών των διοικητικών συμβουλίων των αθλητικών ομοσπονδιών και κυρίως της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καράτε με έμφαση στο "πόθεν έσχες" του σαλτιμπάγκου του αθλητισμού Γιώργου Γερόλυμπου (αριστερά), ο οποίος, ενώ είχε κατηγορηθεί για οικονομικές ατασθαλίες στην Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε, καλύφθηκε με "κατά παραγγελία ευνοϊκό έλεγχο της πλάκας" από τον φίλο του υφυπουργό Γιώργο Ορφανό και το δήθεν Ελεγκτικό Συμβούλιο της ΓΓΑ!!! Να κλείσει η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, διότι πραγματοποιεί καθαρά κομματική, τελείως αλόγιστη και επί τριανταέξι χρόνια ανέλεγκτη κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος!

Όσα λεφτά έχει ξοδέψει ο Γερόλυμπος και όσα έχει "πληρωθεί νόμιμα" 'ολα αυτά τα χρωστάει ο Ελληνικός Λαός και με τόκους μάλιστα!!!

Το Μπακούφου στην Καμακούρα με την πρώτη ματιά έμοιαζε με γιγαντιαίο στρατόπεδο. Εν τούτοις, έδινε πολύ ωραία εντύπωση. Ο Γιόσι, ντυμένος με επίσημο κιμονό και φέροντας τελετουργικά σπαθιά, πλησίασε προς το βάθρο του Σογκούν, ο οποίος τον προσκάλεσε να καθίσει δίπλα του. Όταν ο Γιόσι τελείωσε την αναφορά του, ο Σογκούν του επέτρεψε να αποχωρήσει με την προϋπόθεση ότι θα επέστρεφε για το δείπνο. Έπειτα συλλογίστηκε όλα τα γεγονότα και τα σημάδια που είχαν συμβεί τους τελευταίους μήνες. Μαζική παραγωγή πλοίων στην Κορέα, Διπλωματικοί εκπρόσωποι του βάρβαρου Μογγόλου Κουμπλάι Χαν, που ζητούσαν υποταγή. Παρανοϊκοί ιερείς που έτρεχαν στους δρόμους της Καμακούρα διαδίδοντας, ότι η Ιαπωνία θα δεχόταν εισβολή από ξένο κράτος σε περίπτωση που δεν ασπαζόταν ολόκληρη η χώρα το δικό τους δόγμα. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ο Σογκούν ήταν σαφές. Αλλά, πότε θα γινόταν η εισβολή; Και, πού;

Οι ψαράδες πέρ' από το νησί Τσουσίμα έριχναν τα δίχτυα τους στη θάλασσα, όταν εμφανίστηκε το πρώτο πλοίο στον ορίζοντα. Κρίμα που δεν είχαν πιάσει ακόμη τίποτα, σκέφτηκαν. Γιατί, αν είχαν ξεψαρίσει, θα μπορούσαν να διαπραγματευτούν με τους ανθρώπους του έτοιμα είδη. Καθώς κυλούσε ημέρα, οι ψαράδες είχαν αρχίσει να ανησυχούν για τον αριθμό των πλοίων που τους προσέγγιζαν. Μόλις η αρμάδα πέρασε, δεν ανησυχούσαν πλέον. Ήταν νεκροί! Νεκροί από τα βέλη των Μογγόλων τοξοτών των ισχυρών δυνάμεων εισβολής του Χαν.

Η συντριπτική δύναμη

1274. Ο Κουμπλάι Χαν έχει εξαπολύσει τις ορδές του από Μογγόλους με τα ναυπηγημένα στην Κορέα πλοία, εναντίον του βασιλείου του υβριστικού “βασιλιά της Ιαπωνίας”. Οι “ορχόν” (στρατάρχες) του Χαν σίγουρα θα οδηγήσουν στη νίκη την έφιππη μοίρα (τούμαν) σε βάρος της Ιαπωνίας. Η επέλαση του έφιππου σώματος των Μογγόλων δεν είχε ποτέ στο παρελθόν αποτύχει να διασπάσει την πλευρική άμυνα του εχθρού και κυριολεκτικά να τους συντρίψει. Οι ορχόν ήταν σίγουροι, ότι δεν θα αντιμετώπιζαν προβλήματα στη συντριβή του μικρού κράτους, την οποία θα ακολουθούσε η υποταγή της Ιαπωνίας στις προσταγές του Κουμπλάι Χαν.

Ο Στρατός του Χαν

Η καρίνα της πρώτης γαλέρας άγγιξε το βοτσαλένιο πυθμένα της ακτής λίγο έξω από το νησί Τσουσίμα. Το πλοίο έπεσε δίπλα κι άρχισε να αδειάζει άντρες, άλογα και προμήθειες. Οι Μογγόλοι πολεμιστές έσπρωχναν τα άλογά τους προς τη μεριά της θάλασσας. Εάν η καλαμένια βίτσα δεν ανάγκαζε το ζώο να πέσει στη θάλασσα, ένα ξαφνικό τρύπημα στα καπούλια του ήταν πολύ αποτελεσματικό. Μόλις τα άλογα έπεφταν στο νερό οι Μογγόλοι και οι Κορεάτες ιππείς δεν αργούσαν να τα χαλιναγωγήσουν.

Ύστερα, τα οδηγούσαν στο πάνω μέρος της παραλίας, όπου τα συγκέντρωναν σε κοπάδια. Μόλις συμπληρώθηκε ο αριθμός των ίππων που είχαν μεταφερθεί με τη γαλέρα, οι αποσκευές της δύναμης εισβολής του Κουμπλάι Χαν μεταφέρθηκαν στην ακτή. Κιβώτια με χιλιάδες βέλη και σπαθιά τοποθετήθηκαν σε κωπηλατική λέμβο η οποία τα έβγαλε στην παραλία ή ρίχτηκαν στο νερό. Άλλα κιβώτια, καλυμμένα με ειδικό ύφασμα, απαγορεύτηκε με την απειλή της θανάτωσης να έρθουν σε επαφή με το θαλασσινό νερό. Περιείχαν ό,τι πιο καταστροφικό είχε φορτωθεί στο πλοίο. Τη σκόνη που έφερνε τον κεραυνό.

Σκηνές παρόμοιες με αυτή εκτυλίσσονταν τούτη τη στιγμή και σ' άλλες ακτές της χώρας. Ο ήλιος βρισκόταν στη δύση του και οι γαλέρες είχαν απομακρυνθεί μερικές λεύγες από την ακτή. Κατά μήκος της ακτής, όσο έφτανε το μάτι, ήταν στημένες, χαμηλές και ψηλές σκηνές κατασκευασμένες από το καλύτερης ποιότητας κινεζικό μετάξι. Αναμμένες φωτιές διακρίνονταν εν όψει της προετοιμασίας του δείπνου.

Οι Μογγολικές ορδές επιτίθενται

Οι εξερευνητικές ομάδες των Μογγόλων επέστρεψαν στο στρατόπεδο του νησιού Τσουσίμα, προκειμένου να αναφέρουν τα αποτελέσματα των ερευνών τους στους ορχόν. Υπήρχαν αρκετά αποσπάσματα ιππικού και πεζικού διασκορπισμένα σ' όλη την έκταση του νησιού. Ακούγοντας τα νέα, οι ορχόν διέταξαν άμεση συνάθροιση του τούμαν. Θα έκαναν μαζική επίθεση και δεν θα υποχωρούσαν μέχρι να πέσει νεκρός κι ο τελευταίος Ιάπωνας. Καθώς κατευθύνονταν προς το εσωτερικό του νησιού, το σύννεφο σκόνης που σήκωναν τα άλογα έδινε από μακριά την εντύπωση τυφώνα.

Καθώς προέλαυναν οι ορδές, το νησί αφέθηκε στη μοίρα του. Σε σύντομο διάστημα, φλόγες και καπνός το κάλυπταν και το έδαφος ποτίστηκε από Ιαπωνικό αίμα. Ο στρατός των Μογγόλων προέλαυνε με τέτοια ταχύτητα, ώστε έφταναν σε χωριά πριν καλά-καλά φτάσουν τα νέα εκεί. Οι περιπολίες των ιαπώνων πολέμησαν γενναία μέχρι και τον τελευταίο άντρα. Δεν μπορούσαν όμως να συγκριθούν με τους ιππείς που είχαν ξοδέψει αιώνες από τη ζωή τους πάνω στη σέλλα. Όσο το ιαπωνικό ιππικό σε σχηματισμό χαλαρό ή χωρίς καν σχηματισμό ήταν απασχολημένο με τη συμπλοκή, οι Μογγόλοι ήξεραν μέσ' από την αναμφίβολη πείρα τους ότι όταν πολεμούν σε ενοποιημένη μορφή μεγάλοι αριθμοί στρατιωτών, η επιτυχία είναι σίγουρη.

Το ιππικό των Μογγόλων σάρωνε τους Ιάπωνες ιππείς, όπως ένα κοπάδι από πεινασμένες ακρίδες σαρώνουν ένα χωράφι σιταριού. Ήταν τόσο εκπαιδευμένοι στην ιππασία, ώστε επιτίθενταν εναντίον των Ιαπώνων οδηγώντας τα άλογα μόνο με τα πόδια τους. Αυτό άφηνε ελευθερία κινήσεων στα χέρια. Η δύναμη. με την οποία εκσφενδονίζονταν τα βέλη από τα τόξα τους ήταν τέτοια, που τρύπαγε την πανοπλία από μπαμπού των Ιαπώνων και τους έριχνε από τα άλογα. Η αντίπαλη πλευρά κυριολεκτικά συντρίφτηκε. Όταν οι ορδές των Μογγόλων είχαν εξαλείψει κάθε αντίσταση στο νησί Τσουσίμα, δόθηκε το σήμα στα κορεάτικα πλοία να αραξοβολήσουν για μία ακόμη φορά στην παραλία του νησιού. Οι Μογγόλοι επιβιβάστηκαν και τα σκάφη απέπλευσαν για το νησί Ίκι. Ούτε ένας σαμουράι δεν είχε επιζήσει από τη λαίλαπα του θανάτου στο Tσoυσίμα.

Εντούτοις οι ειδήσεις για την εισβολή των βαρβάρων είχαν διαδοθεί στο νησί Ίκι και οι Ιαπωνικές δυνάμεις προετοιμάζονταν για να υποδεχθούν τους καθόλου ευπρόσδεκτους ξένους.

Οι αποβιβαζόμενοι από τα κορεάτικα πλοία Μογγόλοι εισβολείς στο Ίκι προϋπαντήθηκαν με “χείμαρρους” φλεγόμενων βελών. Μόλις το ιππικό συγκεντρώθηκε στις παραλίες, οι πολεμιστές σαμουράι έκαναν επίθεση, κραδαίνοντας τα θανατηφόρα σπαθιά τους.

Για λίγη ώρα, οι υπερασπιστές του νησιού Ίκι καθυστερούσαν επιτυχώς την αποβίβαση των βαρβάρων στο νησί. Όμως, καθώς περνούσε η ώρα και πλοίο με το πλοίο οι Μογγόλοι άρχισαν να ξεφορτώνουν τον εξοπλισμό τους και τους άντρες τους στις ακτές, οι Ιάπωνες καταλάβαιναν όλο και περισσότερο πόσο μάταιη ήταν η προσπάθειά τους να αντισταθούν. Το τούμαν (μοίρα ιππικού) άρχισε να κινείται προς τα μεσόγεια του νησιού σαν να ήταν τσουνάμι (παλιρροϊκό κύμα). Για μια ακόμη φορά, οι Σαμουράι πολέμησαν μέχρις εσχάτων, ενώ οι κάτοικοι του νησιού βασανίστηκαν και θανατώθηκαν με βάναυση αγριότητα. Μετά την επιτυχία της αποστολής τους στα νησιά Τσούσιμα και Ίκι, οι Μογγόλοι πολεμιστές έστρεψαν την προσοχή τους στο Κυουσού.

Ο Νίντζα

Το δείπνο ήταν πλουσιοπάροχο και η διασκέδαση υπέροχη. 'Άρεσε πολύ στον Γιόσι να διασκεδάζει πλάι στον Σογκούν, άσχετα από το αν αισθανόταν δέος κατά την παρουσία του. Όλο το βράδυ ο Σογκούν υπέβαλλε ερωτήσεις στον Γιόσι με ακατάπαυστο ενδιαφέρον για τις απαντήσεις του. Με τη λήξη των νυχτερινών εορταστικών εκδηλώσεων, ο Γιόσι αποχώρησε για να επιστρέψει στα δώματά του. Φόρεσε τη μαύρη στολή του Νίντζα και χωρίς να γίνει αντιληπτός εγκατέλειψε την Καμακούρα για να μεταβεί στο χωριό του.

Μόλις έφτασε σπίτι, συναντήθηκε με την οικογένειά του και τους φίλους του νίντζα. Μίλησε με το Κοράκι για την τελευταία τους αποστολή και με τη συζήτηση ανακάλυψε, ότι το Ερπετό δεν είχε γυρίσει πίσω. Κρίμα. ίσως να είχε απλώς καθυστερήσει, είπε ο Γιόσι. “Ίσως”, απάντησε το Κοράκι. “Τέλος πάντων, ό,τι κι αν έγινε, ήταν η κάρμα του τέτοια”.

“Ναι”, απάντησε ο Γιόσι, “η κάρμα”.

Η νύχτα περνούσε κι ο Γιόσι μάθαινε τι είχε συμβεί στην περίοδο της απουσίας του. Αρκετές απαγωγές, δηλητηριάσεις, κλοπές. Επιπλέον, είχε βρεθεί ένας νέος τρόπος χρήσης της “μαγικής σκόνης” των Κινέζων. Είχε κανονιστεί συνέλευση μέσα στην επόμενη εβδομάδα, πάνω στα βουνά, για επίδειξη. Η νύχτα έφτανε στο τέλος της. Ο Γιόσι ευχήθηκε “καλή τύχη”, στους συντρόφους του κι έσπευσε βιαστικά να γυρίσει στην Καμακούρα.

Μόλις λίγη ώρα αφ’ ότου είχε φτάσει, όταν ένας από τους σωματοφύλακες του Σογκούν εμφανίστηκε στο κατώφλι της πόρτας. Ο Σογκούν ήθελε να δει επειγόντως τον Γιόσι. Μόλις έφτασε με τον σύνοδό του στο στέγαστρο του Αρχιστράτηγου, είδε, ότι όλη η Καμακούρα ήταν στο πόδι.

Σημαίες ανέμιζαν, άνδρες ήταν σε σχηματισμό και το στρατόπεδο ήταν γεμάτο όπλα. “Τι συμβαίνει, τέλος πάντων”, σκέφτηκε ο Γιόσι. “Ετοιμαζόμαστε για πόλεμο;”

Ο Σογκούν βρισκόταν σε αυτοσυγκέντρωση, όταν μπήκε ο Γιόσι. Όταν επανήλθε, είπε στον πράκτορά του:

“Είσαι ένας από τους πιο έμπιστους υποτελείς μου. Έχεις ριψοκινδυνεύσει άπειρες φορές για χάρη του αφέντη σου. Όμως, πρέπει να σου ζητήσω να το ξανακάνεις για μια ακόμη φορά. Αποστολή σου είναι να γνωστοποιήσεις στους σαμουράι στο Κυουσού, ότι σύντομα θα καταφτάσουν εκεί μεγάλες δυνάμεις στρατού και ότι θα πρέπει να περιοριστούν σε στρατηγικές αναχαίτισης, μέχρι να φτάσουν εκεί οι ενισχύσεις.

“Ύστερα, θα πρέπει να επιστρέψεις στην Κορέα. Από εκεί θα μεταβείς στον τόπο διαμονής του Κουμπλάι Χαν στην απαγορευμένη πόλη. Είναι στην κάρμα σου να στείλεις στον άλλο κόσμο αυτόν που είχε το θράσος να βλασφημήσει τη χώρα των θεών.”

Ο Γιόσι δέχθηκε στωικά τις διαταγές του αφέντη του, που τον έστελνε στον βέβαιο θάνατο, υποκλίθηκε και αποχώρησε χωρίς να πει λέξη

Βιαστικά, αλλά προσεχτικά, έκανε τις ανάλογες προετοιμασίες για την αναχώρησή του. Ειδοποίησε μυστικά την οικογένειά του κι έφυγε.

Το ταξίδι μέχρι το Κυουσού ήταν το ταχύτερο που είχε κάνει ποτέ ο Γιόσι. Καθώς προχωρούσε, παρατηρούσε ότι όλη η ύπαιθρος έδινε την εντύπωση στρατοπέδου. Όλοι οι μεγάλοι δρόμοι είχαν κατακλυστεί από συνοδείες των φεουδαρχών. Κυριολεκτικά χιλιάδες σαμουράι διέσχιζαν την ύπαιθρο οδεύοντας προς το νησί Κυουσού. Με σημαίες που ανέμιζαν στην κορυφή καλαμιών μπαμπού σχεδόν κάθε φεουδάρχης αποσκοπούσε στο να κάνει επίδειξη της απόδοσης της πίστης του στον Σογκούν. Για πρώτη φορά, διακατείχε εθνική ενότητα το λαό της Ιαπωνίας. Οι διαφορές ανάμεσα σε φεουδάρχες παραμερίστηκαν, καθώς όλη η Ιαπωνία, ενωμένη, ήταν έτοιμη να προασπίσει τα συμφέροντά της απέναντι στον εχθρό, τους βάρβαρους Μογγόλους.

Βέβαια, δεν νοιάζονταν όλοι για το καλό του έθνους. Αρκετοί ήξεραν, ότι ο Σογκούν θα αντάμειβε τη γενναιότητα με απλοχεριά.

Το ταξίδι του Γιόσι πάνω στο άλογο τελείωσε στην ακτή, κοντά στην πόλη Σιμόντα. Από κει, επιβιβάστηκε σε λέμβο του στόλου, η οποία τον μετέφερε στο Κυουσού. Ο Γιόσι συνέχισε πάνω σε άλογο μέχρι τη βόρεια πλευρά του νησιού. Όταν έφτασε επιτέλους στον προορισμό του, έμεινε κατάπληκτος απ' όσα είδε.

Η Μογγολική Αρμάδα

Οι φεουδάρχες του Κυοοσού ήξεραν καλά ότι η παραλία Χακάτα το μοναδικό οχυρωμένο λιμάνι της βόρειας ακτής του νησιού, θα ήταν το τέλειο μέρος για το στόλο του Χαν να αγκυροβολήσει. Σ' όλο το μήκος του δρόμου οι φεουδάρχες έκαναν έργα που θα εμπόδιζαν την προσπέλαση των βαρβάρων. Μόλις ετοιμάστηκαν τα οχυρωματικά έργα, οι Σαμουράι του Κυουσού κοίταξαν και περίμεναν. Έμειναν κατάπληκτοι απ' ό,τι είδαν, όσο κι ο Γιόσι.

Πάνω από 450 κορεάτικα πλοία είχαν αγκυροβολήσει έξω από τις ακτές της Χακάτα. 'Ήταν ασύλληπτος ο αριθμός των ανθρώπων, των ζώων και των προμηθειών που κατέκλυζαν τις παραλίες της ακτής. Το πεζικό των Μογγόλων είχε στην πρώτη σειρά παρατεταγμένους στρατιώτες που κρατούσαν τεράστιες ξύλινες ασπίδες. Ακολουθούσε το ιππικό και από πίσω του ερχόντουσαν παράξενες σε σχήμα κατασκευές, που τις έσερναν βόδια. Καθώς προέλαυναν οι ορδές των Μoγγόλων, το θέαμα προκαλούσε τρόμο. Ένα πραγματικό τείχος ανθρώπινης και ζωικής σάρκας προγραμματισμένο αποκλειστικά να κατακτήσει και να καταστρέψει. Όσο πλησίαζαν οι ορδές στα οχυρωματικά έργα των ιαπώνων, παρά το μήνυμα του Σογκούν προς τον Γιόσι, να καθυστερήσουν τους Μογγόλους μέχρι να φτάσουν στην περιοχή οι ενισχύσεις, οι φεουδάρχες του Κυουσού έστειλαν τους έφιππους σαμουράι να αναχαιτίσουν τον εχθρό. Οι σαμουράι εκτέλεσαν τις διαταγές τους ορμώντας προς το μέρος του εχθρού. Σε απάντηση της Ιαπωνικής επίθεσης, το πεζικό των Μογγόλων σχίστηκε στα δύο, για να επιτρέψει στο Ιππικό να χειριστεί το θέμα. Εκείνοι κυριολεκτικά σύντριψαν τους Ιάπωνες ιππείς και διέσπασαν το σχηματισμό τους. Οι παρατηρητές πίσω από τα αναχώματα κοίταζαν με δυσπιστία. Μετά τον αποδεκατισμό το Μογγολικό ιππικό ξαναγύρισε στις θέσεις του. Το πεζικό, έκλεισε τις μπροστινές σειρές και συνέχισε την προέλασή του προς τα μπρος.

Στο μεταξύ είχαν φθάσει και οι ενισχύσεις του Σογκούν και τα στρατεύματα των σαμουράι επιτέθηκαν με μεγαλύτερη ορμή εναντίον των εισβολέων.

Οι Ιάπωνες, απορροφημένοι στην ενισχυμένη τους αυτή επίθεση, δεν είχαν προετοιμαστεί για το τι θα συνέβαινε αργότερα. Από τις πίσω γραμμές, οι Μογγόλοι άρχισαν να εκσφενδονίζουν με τους καταπέλτες ό,τι αντικείμενα εύρισκαν. Οι σαμουράι καταπλακώνονταν από ιπτάμενες πέτρες και κομμάτια ξύλου. Ακολούθησαν αναμμένη νάφθα και λάδι.

Ο καταιγισμός πυρών άφηνε μια αηδιαστική εικόνα. Οι σαμουράι κείτονταν κατακρεουργημένοι, με τα σπλάχνα έξω, δίπλα στα κορμιά τους. Μονομιάς οι Ιάπωνες σταμάτησαν την επίθεση και οι μογγολικές ορδές συνέχισαν την προέλαση. Φτάνοντας στα οχυρωματικά έργα οι σαμουράι από το Κυουσού μπήκαν πάλι στη μάχη.

Υπάρχουν τόσα και τόσα να πει κανείς για το ιππικό των Μογγόλων, αλλά σε μάχες σώμα με σώμα δεν συγκρίνεται κανείς με τους Ιάπωνες σαμουράι και την τόλμη τους. Η σύγκρουση ήταν φοβερή και βίαιη. Σε τόσο μικρό χώρο κίνησης, η μογγολική μοίρα του ιππικού δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, ενώ το πεζικό την πλήρωσε ακριβά από τους ιάπωνες. Οι εισβολείς Μογγόλοι έπαθαν σοβαρές απώλειες όχι πως οι απώλειες από το άλλο μέρος ήταν λιγότερες, αλλά το κουράγιο των “σπαθοφόρων μηχανών θανάτου” με τη μοναδική τους ικανότητα να χειρίζονται το ξίφος αποδείχτηκε το κυρίαρχο όπλο για την αναχαίτιση των εχθρικών δυνάμεων. Έπιασε το δειλινό και οι σαμουράι εγκατέλειπαν σιγά-σιγά την πρώτη γραμμή για τα αναχώματα, με σκοπό να ανασυγκροτηθούν. Μία νέα εικόνα άρχισε να εμφανίζεται πίσω από τις μογγολικές γραμμές.

Ξάφνου, πίδακες από πορτοκαλοκίτρινους σπινθήρες άρχισαν να εκτοξεύονται. Ο ουρανός γέμισε από φωτεινές αψίδες. Έμοιαζαν με διάττοντες αστέρες που άρχισαν να προσγειώνονται στα οχυρωματικά έργα των Ιαπώνων. Τα αναχώματα έσκαγαν σε μία σειρά εκρήξεων.

“Η μαγική σκόνη των Κινέζων”, σκέφτηκε ο Γιόσι.

Χώματα, πέτρες, ανθρώπινα, άρχισαν να πετάγονται προς κάθε κατεύθυνση. Ποιός θα μπορούσε ποτέ να το φανταστεί αυτό; “Μπορούν πράγματι αυτοί οι βάρβαροι να ελέγχουν τον κεραυνό και την αστραπή;” σκέφτηκαν οι Ιάπωνες.

Οι σαμουράι απορημένοι συλλογίζονταν αν οι πολεμιστές που είχαν απέναντί τους ήταν άνθρωποι, τέρατα ή θεοί. Καθώς απλωνόταν το σκοτάδι της νυχτιάς, απαλή βροχή άρχισε να πέφτει και φύσηξε αεράκι. Σταμάτησαν η φωτιά και οι εκρήξεις, αν και οι ξιφομαχίες πίσω από τα αναχώματα συνεχίζονταν ακατάπαυστα. Οι Ιάπωνες ευχαρίστησαν τους Θεούς για την καλή τους τύχη και οι Μογγόλοι καταράστηκαν την ώρα και τη στιγμή που τους έστειλε τη βροχή, η οποία αχρήστευσε την πυρίτιδα. Οι Ιάπωνες αποδείχτηκαν οι πιο σκληροί αντίπαλοι που είχαν ποτέ συναντήσει οι Μογγόλοι. Πολέμησαν με τέτοιο ζήλο, ώστε οι εχθροί τους αποφάσισαν να αποσυρθούν στα πλοία τους για να περάσουν τη νύχτα. Από την άλλη, οι Ιάπωνες ξαναγύρισαν στα οχυρωματικά τους έργα.

Ο Γιόσι συλλoγίστηκε τι είχε συμβεί τούτη τη μέρα και σκέφτηκε, πως αν δεν είχαν φτάσει οι ενισχύσεις, οι Μογγόλοι θα ήταν ήδη κυρίαρχοι του νησιού Κυουσού. Καθώς περνούσε η νύχτα και οι αντίπαλες δυνάμεις είχαν αποτραβηχτεί μακριά από το πεδίο μάχης, ο Γιόσι μεταπήδησε στο δεύτερο στάδιο της αποστολής του.

Κανείς δεν πρόσεξε τη μαύρη φιγούρα, που περνούσε τα αναχώματα και κατευθυνόταν προς το μέρος των Μογγόλων. Σκοπός του Γιόσι ήταν να ανέβει σ' ένα από τα κορεάτικα πλοία. Έφτασε στην παραλία, όπου ήταν αραγμένη μια λέμβος που μετέφερε Μογγόλους από την ακτή στα σκάφη. Είχε ξεσπάσει θύελλα, που έκανε τα πλοία να κουνιούνται με μανία πέρα-δώθε. Η θάλασσα πολεμούσε στο πλευρό των Ιαπώνων.

Οι Μογγόλοι έκαναν σοβαρές προσπάθειες να επιβιβαστούν στα πλοία, προκειμένου να τα απομακρύνουν από την ξηρά για να τα γλιτώσουν από το να εξοκείλουν από την καταιγίδα. Ο Γιόσι πέρασε ανάμεσα από πτώματα σφαγμένων Μογγόλων, που ρύπαιναν την παραλία και συνάντησε αρκετούς νεκρούς Κορεάτες στο διάβα του. Γρήγορα ξέντυσε έναν από τους νεκρούς Κορεάτες, ντύθηκε και κατευθύνθηκε προς τη μεριά ενός από τα πλοία που είχαν αραξοβολήσει και περίμεναν. Μάζεψε αρκετά όπλα από τους εχθρούς που είχαν πέσει στο πεδίο της μάχης, επιστρέφοντάς τα τάχα σαν λάφυρα. Καθώς έπεφτε η νύχτα στην παραλία Χακάτα, η κακοκαιρία έγινε πολύ χειρότερη. Έριχνε κατακλυσμιαία βροχή και φυσούσε φοβερός άνεμος. Αστραπές φώτιζαν τον ουρανό και κεραυνοί έσχιζαν το θόλο του. Αν ήταν κάτι που πραγματικά φοβόντουσαν οι Μογγόλοι ήταν οι αστραπές και οι κεραυνοί στη μέση της θάλασσας. Αρκετοί πηδούσαν στο νερό με κατεύθυνση τη στεριά για να γλιτώσουν από τη θεομηνία. Αρκετά κορεάτικα πλοία χάθηκαν, στην προσπάθειά τους ν' ανοιχτούν στη θάλασσα.

Οι άνεμοι έδερναν άγρια την επιφάνειά της και τεράστια κύματα έσκαζαν στα πλευρά των πλοίων, τα οποία έκαναν ρωγμές και βυθίζονταν. Άλλα παρασύρονταν μέχρι τα απόκρημνα βράχια και κομματιάζονταν.

Ήταν δύσκολο να σωθεί κανείς μέσα σε τέτοια κοσμοχαλασιά. Οι εχθροί που κατάφεραν να βγουν σώοι στην ακτή σκοτώθηκαν μέχρι τον τελευταίο άντρα από τους Ιάπωνες που καιροφυλακτούσαν.

Το πλοίο, όπου επέβαινε ο Γιόσι, ταλαντευόταν άγρια, καθώς περνούσε τα στενά της παραλίας Χακάτα. Πήγαινε προς το μέσο του σκάφους, όταν άκουσε το φοβερό τρίξιμο. Κοίταξε προς τα πάνω, μα ήταν ήδη πολύ αργά. Το σπασμένο κατάρτι τον καταπλάκωσε. Ο Γιόσι και το κατάρτι εξαφανίστηκαν κάτω από τα μανιασμένα μαύρα νερά.

Το πρωινό ήταν ήρεμο και ηλιόλουστο. Η θύελλα είχε πάψει και ούτε ένα εχθρικό πλοίο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Στην παραλία ένας εκτεταμένος σωρός αποδεκατισμένων κορμιών, ενώ τα νερά καλύπτονταν από πτώματα ανθρώπων και ίππων. Πίσω από τα αναχώματα, οι φεουδάρχες περίμεναν ήσυχα τη δεύτερη μογγολική επίθεση. Μπορεί να μη γινόταν σήμερα ή μέσα στην επόμενη χρονιά. Αλλά όμως η κάρμα είναι κάρμα, ήξεραν ότι κάποτε θα γινόταν.