Φεύγω..

..θέλω να αδειάσω το μυαλο μου απο τα πάντα και τους πάντες απο τις φθορές της καθημερινότητας απο τα λάθη απο τα πάθη που με ζώνουν..θέλω να κολυμπησω βαθιά και να βρω τον Χρήστο..τον έχω ξεχάσει..τον έχω λησμονησει...

μου ελειψες και εσύ..θυμασαι θα ειμαι μαζι σου μου ελεγες..θα ειμαι κοντα σου ΠΑΝΤΑ ..το λατρευω το ψέμα των λέξεων γιατι ειναι καυλωτικο...πάντα το ψέμα ήταν καυλωτικό.....

 μεγαλώνω..το νιωθω...δεν γελαω οπως παλια δακρύζω περισσότερο...κοιταω τα μικρα σαν εξωγηινους και τους ζηλέυω...έχω χάσει την ανεμελια μου..

παιζω θέατρο...αναγκη τραγική επιβεβαιωσης..

θα με τσαλακώσεις?

μπα..φοβάσαι..πάντα φοβόσουν...

γιατι?

δεν ξέρεις...

έχω κάνει πολλά λάθη..το μεγαλύτερο ήταν οτι θεωρουσα σωστο να σε έχω ψηλα δεν πειράζει..μου χαρίσες δυο καινουριους κολλήτους και ενα μεγάλο μαθημα φοβου..τους ζηλόφθονες..

μου το έλεγε η μαμα..

αναλώθηκα σε πολιτικές αναλύσεις...επι αναλύσεων..απο πολλά μετερίζια..εφαγα λάσπη..την χαρηκα αν και με φόβισε..με φοβίζει η ανωνυμια των κάφρων...

αποδομησε με..

αλλά κάντο γλυκά..

με τάκτ../

οπως τότε που με αφήσες επειδη ειμουν πολυ κακο παιδι...

ταμπελες..συνεχεια και πάντου..

η κρέπα μου έχει κάτσει δυο βδομάδες τρώω κρέπες και σουβλάκια και αναζήτω την επικοινωνία..

σε ευχαριστώ που με αντέχεις...συντομα πάλι απο εδώ..

ηρεμία

Χρήστος