Ειρωνία είναι να αλλάζεις δουλειά για να πετύχεις καλύτερο μισθό και να μαθαίνεις ότι στην προηγούμενη δουλειά όλοι οι συνάδελφοι σου πήραν αύξηση και τελικά τώρα βγάζουν περισσότερα από εσένα......

Ειρωνία είναι να αγοράζεις ένα αυτοκίνητο και μετά από ένα χρόνο να το δίνουν με λιγότερα χρήματα και με περισσότερα εχτρα...

ειρωνία ή γκαντεμιά???

ένα μαμουνάκι -μουνάκι -μουνάκι πάει στο ποταμάκι για να πιεί νερό.... ¯¯

δύο μαμουνάκια -μουνάκια -μουνάκια πάνε στο ποταμάκι για να πιούν νερό...¯¯

Η εικόνα αυτή χρησιμοποιήθηκε στο νοσοκομείο ST. MARY για την μελέτη των επιπέδων stress. Κοιτάξτε τα 2 δελφίνια που πηδάνε πάνω από το νερό. Και τα 2 δελφίνια είναι ίδια. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν ένα  άτομο έχει stress τότε νομίζει ότι τα 2 δελφίνια φαίνονται διαφορετικά.

Αν το άτομο που εξετάζει την εικόνα πιστεύει ότι υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των 2 δελφινιών, αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται κάτω από υψηλό ποσοστό πίεσης stress. Μελετήστε προσεκτικά την συνημμένη εικόνα και αν βλέπετε πολλές διαφορές μεταξύ των 2 δελφινιών, ενημερώστε άμεσα τον προϊσταμενό σας, μαζέψτε την τσάντα σας, πηγαίνετε στο σπίτι σας αμέσως και πάρτε 10ήμερη αναρρωτική άδεια από την εργασία σας...

Αφεντικό, δεν είμαι καλά...είμαι πολύ στρεσαρισμένη τελευταία. Έχω και αποδείξεις... Τα λέμε μετά τον 15αύγουστο!

Αυτό μου το έστειλε σήμερα μια φίλη μου.....

 Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή
τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλον.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην
άμμο:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε. Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε : όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί? Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το
γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».

ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ Τις ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.

Έχω μια φίλη η οποία είναι αρκετά διαφορετική από εμένα. Αν και εκείνη λέει και ξαναλέει ότι είμαι η κολλητή της και τονίζει συνέχεια πόσο πολύ μοιάζουμε. Ελπίζω να μην ισχύει αυτό.

Τις προάλλες είχε έρθει από το σπίτι μου για να πιούμε καφέ. Καθώς μου έλεγε τα νέα της, εγώ συνειδητοποιούσα όλο και περισσότερο πόσο πολύ την έχω βαρεθεί και πόσο πολύ χάνω τον καιρό μου κάνοντας παρέα μαζί της... Και θα εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ.

Πάντα ήμουν υπέρ της μονογαμικής σχέσης. Στα 21 έκανα την πρώτη μου "πολύ" σοβαρή σχέση η οποία κράτησε και 5 χρόνια. Λάθος ή σωστό δεν ξέρω. Το θέμα όμως είναι ότι εμένα με κάλυπτε, μέχρι τη στιγμή που κατάλαβα ότι πλέον έχω αλλάξει και ότι θέλω κάτι καινούριο, που ο τότε μου σύντροφος  δεν ήταν διατεθειμένος να μου το δώσει, οπότε και πήρα την απόφαση και χώρισα. Πότε δεν τον απάτησα και πότε δεν μου πέρασε από το μυαλό κάτι τέτοιο. Φυσικά, και μου άρεσαν και άλλα αγοράκια, αλλά ποτέ δεν έκανα το κάτι παραπάνω, που θα χάριζε στον σύντροφο μου ένα πολύ ωραίο σετ ταράνδου (κοινώς κέρατο).

 Η φίλη μου όμως έχει την εξής άνεση και ευκολία: να κάνει παράλληλες σχέσεις. Ενώ λοιπόν κοιμάται το ένα βράδυ με τον έναν, το άλλο πρωί πηγαίνει στο σπίτι του άλλου. Και αυτό συνεχίζεται με διαφορετικούς συνδυασμούς συντρόφων. Ο ένας είναι πάντα σταθερός βέβαια, με τον οποίο μάλιστα δηλώνει τρελά ερωτευμένη αλλά επειδή δεν την καλύπτει σε συναισθηματικά θέματα, βρίσκει καταφύγιο σε άλλες αγκαλιές... Και όταν τη ρωτάω πώς είναι δυνατόν, το βράδυ να κοιμάται στην αγκαλιά κάποιου και την επόμενη κιόλας μέρα να πηγαίνει και να πηγαίνει με άλλον, η απάντηση της είναι "θέλω απλά να περνάω καλά". Και επιμένει ότι με αυτόν τον έναν, τα έχουν βρει και ότι αυτός κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να είναι μαζί της αλλά λόγω φόρτου εργασίας δεν προλαβαίνει. Και τελικά βρίσκονται μόνο για σεξ. Αυτό δεν είναι ο ορισμός της ελευθέρης σχέσης?

Δεν το καταλαβαίνω...

Μάλλον είμαι πολύ παραδοσιακή.....Ίσως και ξενέρωτη.....

Το 2007 νομίζω μπήκε κάπως λοξά... Για να μην πώ ανάποδα, στραβά και απαίσια γιατί δεν κάνει, είναι χρουσουζιά. Από τις πρώτες κιόλας μέρες, είχα προβλήματα στη δουλειά και γενικώς μου τύχαιναν μικρές αναποδιές, απόδειξη του ό,τι το 2007 μπήκε από την... πλαϊνή πόρτα.

Και φυσικά οι περιπέτειες συνεχίζονται. Μεθαύριο μπαίνω στο νοσοκομείο, ευτυχώς για κάτι όχι πολύ ανησυχητικό, έχω ήδη κάνει μια μικρή επέμβαση και για ένα χρόνο ακόμα θα πρέπει να παρακολουθώ την υγεία μου. Ωραία και έλεγα που θα ξοδεύω τα χρήματα μου, γιατί μου περισσεύουν και τόοοοοοοοοοοοοοσα!

Να κάνω κάποιο ευχέλαιο ίσως?

Χτες είχε έρθει μια φίλη της μαμάς μου. Μετά από αρκετή ώρα έρχεται στη μαμά μου η φαεινή ιδέα να μας ρίξει η φίλη της τα χαρτιά. Τι το ήθελα βραδιάτικα το extreme sport??

Όλα με όλα τα χαρτιά έδειχναν ότι, σύντομα κιόλας, θα παντρευτώ έναν μελαχροινό με πολλά πολλά λεφτά. Δεν διευκρίνησε ό,τι τα λεφτά είναι δικά του ή δικά μου, πάντως ο δρόμος μου είναι στρώμενος από 100αρικα - ευρώ φυσικά. Ό,τι χαρτί και αν έριχνε η επίδοξη Πυθία μόνο μελαχρινός εμφανιζόταν (Βαλές τριφύλλι ή κάτι τέτοιο....) Η Πυθία είχε ορίσει τον αγαπημένο μου ως βαλέ καρδούλα- κόκκινη κοκκινη αλλά αυτό δεν βοήθησε. Όλα τα χαρτιά έδειχναν σχέση τρελή και στο τέλος γάμο με τον μαύρο πρίγκιπα και μάλιστα στο σύντομο μέλλον. Φτου σου να πάρει η οργή... Πουθενά μα πουθενά ο πρίγκηπας μου. Και όλα τα όνειρα που έκανα για εμένα και τον αγαπημένο μου ξανθό πρίγκηπα?? Βούλιαξαν στο πάτο της θάλασσας. Το επόμενο "καλό" που μου είπε ήταν ότι η μητέρα του φίλου μου δεν καίγεται να με γνωρίσει και μάλλον δεν είναι και πολύ ενθουσιασμένη με τη νέα σχέση του γιού της (ωχ...ό,τι χειρότερο).

Πέτυχε και μια αλλαγή στη ζωή μου, την οποία δεν ήξερε και ούτε εγώ της είπα τίποτα πιο πριν, οπότε αυτό ίσως κάνει το όλο σκηνικό ανησυχητικό...

Αχ... πώς θα του το πω του ξανθού μου άγγελου ό,τι με άλλον θα περάσω της εκκλησιάς την πόρτα?

Το έχω ξαναπεί...

Αυτός ο μήνας είναι της υ-π-ο-μ-ο-ν-ής....

Πρέπει να κάνω υπομονή για όλα...

Υπομονή για να πάρω τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων

Υπομονή για να γίνω καλά και να μπορώ να ευχαριστηθώ τις χαρές της ζωής

Υπομονή για να φτάσω στη δουλειά

Υπομονή για να πάρω τα χρήματα που μου χρωστάνε 

Υπομονή για να δώσω το τελευταίο μου μάθημα για να πάρω το μεταπτυχιακό

 Υπομονή για να φτάσω σπίτι μου μετά τη δουλειά

 Υπομονή για να με πάρουν τηλέφωνο και να μου ανακοινώσουν τα καλά νέα

Υπομονή.... Υπομονή..... Υπομονή.....

Υπομονή.... Υπομονή..... Υπομονή.....

Όλα αυτά όμως γίνονται από τον Φεβρουάριο και μετά. Πρίν το Φέβρουάριο όλα λειτουργούσαν κανονικά και υπέροχα σαν καλοκουρδισμένο ρολοί. Μετά τον Φεβρουάριο, λες και το σύμπαν αποφάσισε ότι δεν έχω ισορροπία στη ζωή μου και για να υπάρχει ισορροπία πρέπει να μου αλλάξει τα φώτα και να μου διαλύσει τα ροζ συννεφάκια. Ομολουγουμένως η προσγείωση ήταν πολύ απότομη.